pelargonia angielska

Czy pelargonia angielska to królowa balkonów?

20.04.2024

Pelargonia angielska często nazywana jest królową balkonów i parapetów, ponieważ cieszy się ogromną popularnością jako kwiat pojawiający się w charakterze ozdoby tych miejsc. Zachwyca urodą, dlatego jest uwielbiana w środowisku florystycznym, mimo że należy do roślin dość wymagających. Jak o nią dbać i co warto o niej wiedzieć?

Charakterystyka

Pelargonia angielska, zwana również pelargonią wielokwiatową, pochodzi z Afryki, ale właśnie w Anglii zdobyła największą popularność. Anglicy już w XVII wieku zachwycali się jej walorami estetycznymi, a dzięki nim roślina stała się znana na całym świecie. Roślina z reguły ma jeden pęd, który z czasem rozrasta się na boki, przez co zyskuje krzewiastą formę. Wysokość takiej pelargonii to mniej więcej pięćdziesiąt centymetrów, ale zdarzają się również egzemplarze wyższe lub też miniaturowe. Kwitnie od maja do października, a wówczas pojawiają się na niej kwiaty przypominające nieco bratki z ciemniejszymi środkami. Jej kwiaty są większe niż u innych odmian, a gama kolorystyczna jest niesamowicie zróżnicowana. Mogą być białe, różowe, czerwone, fioletowe czy nawet bordowe, a najczęściej nie ograniczają się tylko do jednego koloru. Efektowne cieniowanie czy też plamki w innych barwach sprawiają, że kwitnąca pelargonia jest jeszcze piękniejsza. Liście pelargonii są lekko pofałdowane, a ich brzegi mają kształt ostrych ząbków.

Pelargonia angielska – uprawa

pelargonia na balkonie
Nawet mały balkon to dobre miejsce dla pelargonii angielskiej

Pelargonia preferuje stanowiska słoneczne, co powinno się zawsze uwzględniać, ponieważ to właśnie promienie słoneczne mają największy wpływ na wygląd kwitnących roślin. W związku z tym pelargonie znakomicie sprawdzą się na balkonach znajdujących się po stronie południowej, gdzie w ciągu dnia będą miały najdłużej dostęp do naturalnego światła. Warto jednak pamiętać o tym, że zbyt silne promienie mogą niszczyć roślinę, zwłaszcza jeśli spędziła ona zimę w domu. Wówczas konieczne jest stopniowe przyzwyczajanie jej do światła, a także ostrożność podczas najupalniejszych dni. Jednocześnie ta imponująca roślina jest bardziej wrażliwa na niską temperaturę niż większość innych odmian, dlatego już w październiku powinna znaleźć się w domu, a optymalna temperatura powietrza w tym wypadku wynosi około 12 stopni w okresie zimowym. Pelargonia najlepiej czuje się w podłożu przepuszczalnym i żyznym, a w sklepach ogrodniczych można kupić specjalne mieszanki ziemi tworzone z myślą o tej odmianie.

Jak wygląda pielęgnacja pelargonii angielskiej?

Roślina ta słynie z tego, że jest wymagająca, ale nie jest to do końca prawda. Nie jest kapryśna i nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych, aby pięknie wyglądać, za to zdecydowanie wymaga dyscypliny i systematyczności. Gatunek ten bardzo lubi wodę, dlatego musi być często podlewany, a podłoże zawsze musi być wilgotne. Krótkotrwała susza może spowodować, że w okresie kwitnienia roślina będzie prezentować się gorzej. Jednocześnie woda nie może zalegać na podstawce zbyt długo i w dużych ilościach, ponieważ może to doprowadzić do gnicia korzeni. Większość właścicieli pelargonii w krótkim czasie nabiera wprawy w tym zakresie, zapewniając roślinie wszystko, to czego potrzebuje. W związku z tym, że pelargonia szybko wchłania cenne składniki z podłoża, powinno się ją regularnie nawozić. Co najmniej raz w tygodniu w ziemi powinna więc lądować mieszanka nawozów do pelargonii lub uniwersalna mieszanka do roślin kwitnących. Nie mniej ważne jest to, aby na bieżąco usuwać przekwitłe kwiaty, a wczesną jesienią umieścić roślinę na parapecie i podlewać ją nieco rzadziej.

Rozmnażanie pelargonii

Rozmnażanie pelargonii powinno odbywać się pod koniec zimy, a wykorzystuje się do tego pędowe sadzonki. Przeniesione do jasnego i ciepłego pomieszczenia kwiaty zaczynają puszczać pędy, które można odciąć i które ukorzeniają się już po dwóch tygodniach. Dobrym rozwiązaniem jest wsadzenie gałęzi do wody i przykrycie folią, aby zapewnić jej optymalne warunki. Na szczepki należy wybierać pędy o długości minimum dziesięciu centymetrów i mające przynajmniej jeden liść.